Μυστικοί πολιτισμοί, εξωγήινοι και μαμούθ

Τι υπάρχει στο εσωτερικό της Γης; Ένας μυστικός κόσμος που κατοικείται από φανταστικά πλάσματα, σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν διάφορες θρησκείες, εξερευνητές, συγγραφείς… και μερικοί επιστήμονες.

Σύμφωνα με τη γεωλογία, το εσωτερικό της Γης κρύβει μόνο πετρώματα, διαφορετικής σύστασης και στερεότητας. Ωστόσο εδώ και χιλιάδες χρόνια κάποιοι πιστεύουν ότι το υπέδαφος κρύβει μοναδικά θαύματα, απίστευτους κόσμους και μυστηριώδεις πληθυσμούς.

Από την Αγκάρθα στην κόλαση
Η ιδέα των μυστικών κόσμων που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια της Γης είναι κοινή σε πολλές θρησκευτικές δοξασίες. Οι μύθοι των βουδιστών του Θιβέτ περιέχουν αφηγήσεις για την Αγκάρθα, ένα βασίλειο που κατοικείται από σοφά πλάσματα και βρίσκεται κρυμμένο στην κεντρική Ασία. Οι Ασσύριοι και οι Βαβυλώνιοι διηγούνταν πως ο βασιλιάς Γκιλγκαμές είχε μάθει για την ύπαρξη ενός υπόγειου κόσμου από το φάντασμα ενός χαμένου φίλου του. Ο Όμηρος και ο Πλάτωνας φαντάζονταν κάποιους περίπλοκους υπόγειους λαβύρινθους με έναν θεό στο κέντρο, ο οποίος καθόταν πάνω στον «ομφαλό» της Γης. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν σε ένα υπόγειο βασίλειο του Κάτω Κόσμου και αργότερα οι χριστιανοί φαντάζονταν την κόλαση με παρόμοιο τρόπο. Ο Δάντης έφτασε να την περιγράψει στη Θεία Κωμωδία σαν μια υπόγεια κοιλότητα που αποτελούνταν από εννέα ομόκεντρους και φθίνοντες δακτυλίους.

Μόλις όμως στα τέλη του 17ου αιώνα έγινε η πρώτη επιστημονική απόπειρα να αποσαφηνιστεί τι κρυβόταν στα σπλάχνα της Γης. Εντυπωσιασμένος από τις ανωμαλίες που κατέγραφε με την πυξίδα του (παρεκκλίσεις σε σχέση με το βορρά, που οφείλονταν σε φαινόμενα όπως το μαγνητισμό των πετρωμάτων), ο Άγγλος αστρονόμος Έντμοντ Χάλεϊ, διάσημος από τον κομήτη που πήρε το όνομά του, πρότεινε την ιδέα ότι η Γη πιθανώς έχει σχηματιστεί από ομόκεντρα κελύφη, τα οποία χωρίζονται μεταξύ τους από μια ατμόσφαιρα, και καθένα έχει τους δικούς του μαγνητικούς πόλους. Έτσι συμπέρανε ότι η αιτία των καταγεγραμμένων ανωμαλιών έπρεπε να είναι ακριβώς η διαφορετική ταχύτητα περιστροφής κάθε κελύφους.

Μετά από αυτόν, ο Ελβετός μαθηματικός Όιλερ αρνήθηκε την ιδέα των ομόκεντρων κελυφών, για να την αντικαταστήσει με έναν Ήλιο που βρισκόταν στο κέντρο, ικανό να φωτίζει, να θερμαίνει και να δίνει ζωή σε έναν ανεπτυγμένο υπόγειο πολιτισμό, ενώ ο Άγγλος συνάδελφός του, Σερ Τζον Λέσλι, ήταν πεπεισμένος ότι υπήρχαν δύο Ήλιοι στο εσωτερικό της Γης και τους έδωσε τα ονόματα Πλούτωνας και Περσεφόνη, που ήταν οι θεοί του Κάτω Κόσμου στην αρχαία Ελλάδα.

Κατοικήσιμη στο εσωτερικό της
Στη διάδοση της θεωρίας για την κοίλη Γη δε συνέβαλε ένας επιστήμονας αλλά ο Τζον Κλιβς Σιμς, ένας έμπορος με προϋπηρεσία στο στρατό, που είχε πάθος για τις φυσικές επιστήμες. Το 1818 ο Σιμς δημοσίευσε τη διακήρυξη Προς όλο τον κόσμο. «Δηλώνω ότι η Γη είναι κούφια και κατοικήσιμη στο εσωτερικό της», έγραψε. «Περιέχει κάποιες ομόκεντρες συμπαγείς σφαίρες και είναι ανοιχτή στους πόλους. Ορκίζομαι ότι αυτή είναι η αλήθεια και ότι είμαι έτοιμος να εξερευνήσω την κοιλότητα, αν ο κόσμος με υποστηρίξει στην επιχείρηση αυτή». Αλλά ο κόσμος δε φαινόταν να εντυπωσιάζεται από παρόμοιες αποκαλύψεις…

Παρ’ όλη την ιλαρότητα που προκάλεσαν οι θεωρίες του στον τύπο και στην επιστημονική κοινότητα, ο Σιμς κατάφερε να σχηματίσει γύρω του μια μικρή ακολουθία, ικανή να ξεσηκώσει το ενδιαφέρον του αμερικανικού κογκρέσου, όπου ψήφισαν πολλές φορές, για να αποφασίσουν τη χρηματοδότηση ή μη μιας αποστολής. Κάθε φορά, όμως, η πρόταση απορριπτόταν. Μόνο 10 χρόνια μετά το θάνατο του Σιμς, το 1838, η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφάσισε να χρηματοδοτήσει μια μεγάλης κλίμακας εξερεύνηση των νότιων θαλασσών. Στον πόλο, όμως, βρέθηκαν μόνο πάγοι και κανένα άνοιγμα.

Κοίλος πλανήτης
Και όμως, παρά τις αντίθετες ενδείξεις, η ιδέα δεν πέθανε. Σ’ αυτό συνετέλεσαν οι συναρπαστικές ιστορίες που αφηγήθηκαν συγγραφείς όπως ο Έντγκαρ Άλαν Πόε και ο Ιούλιος Βερν. Ένας Αμερικάνος βοτανολόγος, ο Σάιρους Ριντ Τιντ, πείστηκε όχι μόνο ότι η Γη ήταν κοίλη, αλλά και ότι ήμασταν εμείς οι ίδιοι που ζούσαμε στο εσωτερικό της. Ο Ήλιος βρισκόταν στο κέντρο, ενώ το φεγγάρι και τα άστρα αποτελούσαν αντανακλάσεις της γήινης επιφάνειας. Έξω από αυτά δεν υπήρχε τίποτε. Η «θεωρία της κοίλης Γης» του Τιντ μετατράπηκε σε αίρεση, την Koreshan Unity, που μέχρι το θάνατο του τελευταίου οπαδού, το 1982, υποστήριζε ότι είχε αποδείξει πειραματικά την κοιλότητα της Γης.

Οι σπουδαιότεροι, όμως, μελετητές που μπόρεσαν να κρατήσουν αναμμένη ακόμη και τον 20ό αιώνα την ελπίδα για την απόδειξη της κοιλότητας της Γης ήταν ο Γουίλιαμ Ριντ και ο Μάρσαλ Μπ. Γκάρντνερ. Σύμφωνα με αυτούς, κάποιες υπερβολικές ανωμαλίες που παρατηρούνταν δεν είχαν λογική εξήγηση. Κάποιοι εξερευνητές, για παράδειγμα, είχαν πει ότι η θερμοκρασία φαινόταν να αυξάνεται στο βόρειο πόλο.

Ο Νορβηγός εξερευνητής Φρίντχοφ Νάνσεν δήλωσε ότι στον Αρκτικό Κύκλο έκανε τόση ζέστη που ήταν αδύνατο να κοιμηθείς. Άλλοι μιλούσαν για πάγο βαμμένο κόκκινο, πράσινο, κίτρινο και μαύρο. Η ανακάλυψη, μάλιστα, ενός κατεψυγμένου μαμούθ στη Σιβηρία φάνηκε ότι ήταν η καθοριστική απόδειξη. Σύμφωνα με τον Ριντ και τον Γκάρντνερ, όλα αυτά τα στοιχεία οδηγούσαν στη σκέψη ότι οι εξερευνητές πλησίασαν ή είχαν μπει μάλιστα χωρίς να το καταλάβουν μέσα στην κοιλότητα του πόλου. Το χιόνι πρέπει να είχε χρωματιστεί από τη γύρη που προερχόταν από το εσωτερικό της Γης και το μαύρο χιόνι πρέπει να είχε λερωθεί από τον καπνό κάποιου ηφαιστείου. Τα μαμούθ, στη συνέχεια, δεν πρέπει να είχαν εξαφανιστεί όπως πιστευόταν, αλλά, σύμφωνα με τη θεωρία, είχαν βρει μέσα στην κοιλότητα ένα κατάλληλο μέρος για να ζήσουν. Αυτό που βρέθηκε κατεψυγμένο πρέπει να περιπλανήθηκε ριψοκίνδυνα στον έξω κόσμο και να πάγωσε εκεί από το κρύο.

Ένας Νορβηγός ψαράς, ο Όλαφ Γιάνσεν, έφτασε να υποστηρίζει ότι κατάφερε να φτάσει με τον πατέρα του και τη βάρκα τους στην εσωτερική ήπειρο και να παραμείνει εκεί για δύο χρόνια, όπου τον φρόντισε και τον περιποιήθηκε ο ντόπιος πληθυσμός, κάποια γιγαντιαία και χαρούμενα πλάσματα, που κατά την αναχώρησή τους τούς γέμισαν με χρυσό. Αλλά ο πατέρας του πέθανε κατά τη διάρκεια της επιστροφής και ο Όλαφ, που αφηγήθηκε την ιστορία, εγκλείστηκε σε τρελοκομείο. Μόλις στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν ήταν πια 90 ετών, ο Όλαφ αποφάσισε να αφηγηθεί αναλυτικά την ιστορία του στον Γουίλις Τζορτζ Έμερσον, που την εξέδωσε στο βιβλίο του The smoky God (1908).

Το καταφύγιο του Φίρερ
Όλες αυτές οι ιδέες και οι θεωρίες εντυπωσίασαν τη δεκαετία του ’30 τη φαντασία της ιεραρχίας των Ναζί και, όπως φαίνεται, τον ίδιο τον Χίτλερ. Επιθυμώντας να αποδείξουν την ανωτερότητα της Αρίας φυλής, κάποιοι από αυτούς χρησιμοποίησαν όμορφους μύθους που μιλούσαν για προηγμένους πολιτισμούς στο κέντρο της Γης. Δεν μπορούσαν παρά να είναι οι πρόγονοι του Ράιχ. Σύμφωνα με κάποιους, πρέπει να χρηματοδοτήθηκε μια αποστολή για την έρευνα της εισόδου στον πόλο. Μάλιστα τον Απρίλιο του 1942 ο επιστήμονας Χάιντς Φίσερ έστησε με κατεύθυνση προς τον ουρανό μια φωτογραφική μηχανή με υπέρυθρες ακτίνες. Είχε σκοπό να φωτογραφήσει το βρετανικό στόλο πάνω στο τοίχωμα που βρισκόταν μπροστά από την κοιλότητα της Γης. Το πείραμα φυσικά απέτυχε.

Η πατρίδα των UFO
Μετά τον πόλεμο, ο ναζιστής υποστηρικτής της θεωρίας Ερνστ Τσίντελ έφτασε να υποστηρίξει ότι ο Χίτλερ και μια ομάδα έμπιστων αντρών κατάφεραν να ξεφύγουν με ένα πλοίο και να μπουν στο εσωτερικό της Γης από την είσοδο του νότιου πόλου.
Ακόμη και σήμερα, μερικοί είναι πεπεισμένοι ότι τα UFO κρύβονται όχι στα βάθη του διαστήματος αλλά στην καρδιά της Γης. Στην ενίσχυση αυτής της πεποίθησης συνέβαλαν κυρίως ο συγγραφέας Ρίτσαρντ Σέιβερ και ο εκδότης του, Ρέι Πάλμερ, συνιδρυτής του Fate, ενός αμερικανικού περιοδικού αφιερωμένου στα παραφυσικά φαινόμενα. Ο Σέιβερ δεν υποστήριζε απλώς ότι τα UFO ήταν τα μέσα μεταφοράς αυτών που ζούσαν στο εσωτερικό της Γης αλλά και ότι ακόμη κι ο ίδιος είχε βρει τρόπο να επισκεφτεί αυτόν το μυστικό κόσμο.

Εκεί υποτίθεται ότι ζούσε ένας μοχθηρός πληθυσμός που ονομαζόταν Der, απόγονοι των κατοίκων της Ατλαντίδας, η οποία βυθίστηκε στο υπέδαφος μετά από μια πυρηνική καταστροφή. Αυτοί λέγεται ότι κράτησαν φυλακισμένο τον Σέιβερ, αλλά του δίδαξαν, μεταξύ άλλων, τη θεωρία της σχετικότητας, πριν ακόμη τη διατυπώσει ο Αϊνστάιν (κρίμα που αυτή η αποκάλυψη έγινε γνωστή μόνο αφού δημοσίευσε τη δουλειά του ο Αϊνστάιν).

Το μεγαλύτερο κόλπο του Πάλμερ, προκειμένου να υποστηρίξει τη φανταστική ιστορία του Σέιβερ, ήταν η δημοσίευση μιας φωτογραφίας της τρύπας το 1970. Επρόκειτο για φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από δορυφόρο για λογαριασμό της Διοίκησης περιβαλλοντικών επιστημών του υπουργείου Εμπορίου των ΗΠΑ και έδειχνε μια σκούρα κηλίδα σε αντιστοιχία με το βόρειο πόλο. «Πόσες ακόμη φωτογραφίες θα χρειαστούν, για να εδραιώσουν την αλήθεια;» αναρωτήθηκε ειρωνικά ο Πάλμερ. Αλλά στην πραγματικότητα η τρύπα οφειλόταν απλώς στο γεγονός ότι οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν μέσα στο βαθύ χειμώνα, όταν ο πόλος είναι είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο βυθισμένος στο πιο απόλυτο σκοτάδι.

Παρ’ όλες τις διαψεύσεις, η πεποίθηση ότι η Γη είναι κοίλη εμμένει ακόμη: πέρα από τις πολυάριθμες ιστοσελίδες στο διαδίκτυο, τα βιβλία και τα περιοδικά που αναβιώνουν τη θεωρία, το Phoenix Science Foundation συγκεντρώνει πόρους για μια αποστολή στο κέντρο της Γης που θα περάσει μέσα από την «τρύπα» του πόλου.

Περιοχή 51
Εν τω μεταξύ η θεωρία έχει εκσυγχρονιστεί. Τώρα οι θεωρητικοί της συνωμοσίας υποστηρίζουν ότι οι ΗΠΑ γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι υπάρχει αυτός ο κρυφός κόσμος, αλλά φυλάνε το μυστικό γιατί πιστεύουν ότι η ανθρώπινη φυλή δεν είναι ακόμη έτοιμη να αποδεχτεί τη συγκλονιστική αλήθεια. Καθόλου τυχαία, μια από τις εισόδους λέγεται ότι βρίσκεται σε αντιστοιχία με την περίφημη Περιοχή 51, τη μυστική στρατιωτική βάση στην έρημο της Νεβάδας, όπου πολλοί πιστεύουν ότι κρατείται κρυμμένος ένας ιπτάμενος δίσκος και νεκροί εξωγήινοι. Αλλά θα είναι πραγματικά εξωγήινοι ή θα είναι κάτοικοι της κοίλης Γης;

Πέρα από τα αστεία, όπως λέει ο Ουμπέρτο Έκο, που ασχολήθηκε με την κοίλη Γη στο έργο του Το εκκρεμές του Φουκό, «Το να προβληματιζόμαστε σήμερα σχετικά με εκκεντρικές θεωρίες που για καιρό τις θεωρούσαν σοβαρές μάς διδάσκει να δυσπιστούμε επίσης και σε πολλές άλλες ιδέες που έχουν σήμερα πλήρως εδραιωθεί από τα μέσα ενημέρωσης αλλά και κάποιους επιστημονικούς κύκλους».

Πηγή: http://www.focusmag.gr

 

About Antikleidi Blog

Antikleidi blog antikleidiblog@gmail.com
This entry was posted in Αστικοί μύθοι. Bookmark the permalink.

Μία απάντηση στο Μυστικοί πολιτισμοί, εξωγήινοι και μαμούθ

  1. Παράθεμα: Η “ιστορική αλήθεια” για τους αρχαίους ελληνικούς μύθους | AntiChainLetter

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s