Δέκα Μύθοι για τη Θεσσαλονίκη

1ος Μύθος: Η Θεσσαλονίκη Πρωτεύουσα των Βαλκανίων Κάθε Σεπτέμβριο, στα εγκαίνια της ΔΕΘ, προβάλλεται και αναδεικνύεται ο στρατηγικός, γεωπολιτικός χαρακτήρας της πόλης μας στη Βαλκανική χερσόνησο. Παρόλα αυτά, όλο και περισσότερες βιομηχανικές μονάδες, όλο και περισσότερο εργατικό δυναμικό, όλο και περισσότερο χρήμα, εγκαταλείπουν τη Θεσσαλονίκη και οδεύουν προς άλλες Βαλκανικές χώρες.

2ος Μύθος: Η συμπρωτεύουσα

Ο χαρακτηρισμός μόνο ως ανέκδοτο μπορεί πλέον να χρησιμοποιείται για την πόλη μας. Όλες οι εξουσίες είναι συγκεντρωμένες στην Αθήνα. Όλες οι αρμοδιότητες, όλα τα κονδύλια και όλες οι αποφάσεις εκπορεύονται από έναν συγκεντρωτικό μηχανισμό που εδρεύει στην Πρωτεύουσα και αφήνει για την πόλη μας λίγη λάμψη την περίοδο της ΔΕΘ και το τριήμερο του Αγ. Δημητρίου, τότε που μαζί με την στρατιωτική παρέλαση, παρελαύνουν και τα πρωτοκλασάτα στελέχη των κομμάτων.

3ος Μύθος: Η πόλη που παράγει και προάγει πολιτισμό Όταν η Πλατεία Αριστοτέλους μετατρέπεται σε ένα κακής ποιότητας σκυλάδικο με τις περίφημες «Γιορτές των Αγγέλων» και το μότο «Όλη η Πόλη μια παρέα», όταν το Φεστιβάλ Τραγουδιού γίνεται reality-show, όταν το Φεστιβάλ Κινηματογράφου ουσιαστικά παραδίδεται στην Αθήνα και μένει εδώ μια μικρογραφία εξυπηρέτησης κομματικών συμφερόντων, τότε άνετα μπορούμε να πούμε ότι ο Πολιτισμός αποτελεί άγνωστη έννοια για τους κρατούντες αυτής της Πόλης.

4ος Μύθος: Η νύφη του Θερμαικού

Η παραλία και το λιμάνι της Πόλης μας υμνήθηκαν από τους ποιητές και τους τραγουδοποιούς. Μαζί με το περιαστικό άλσος του Σέιχ-Σου, έδιναν μια εικόνα πόλης που συνδυάζει το βουνό με τη θάλασσα, το φυσικό με το αστικό περιβάλλον. Εδώ και δεκαετίες, ο Θερμαϊκός αποτελεί μια νεκρή θάλασσα, χωρίς μεγάλες προσπάθειες αναζωογόνησης, ενώ ένα μεγάλο μέρος του δάσους κάηκε, για να φυτρώσουν στη θέση των καμένων πεύκων πολυτελείς μονοκατοικίες.

5ος Μύθος: Θεσσαλονίκη μου, μεγάλη φτωχομάνα Ο χαρακτηρισμός δόθηκε γιατί παλιότερα η Αγορά της Θεσσαλονίκης είχε πολύ καλύτερες τιμές από αυτές της Αθήνας με αποτέλεσμα να προσελκύει μεγάλο μέρος επισκεπτών από όλη την επικράτεια. Τα μαγαζιά όμως κλείνουν το ένα μετά το άλλο και η αγορά διευθύνεται πλέον από τις πολυεθνικές. Η αγοραστική δύναμη του κοινού έχει εξασθενίσει, οι περισσότερες αγορές γίνονται με πίστωση ενώ σε κάθε γειτονιά, κάθε μέρα, παίζεται το έργο «Ο θάνατος του εμποράκου».

6ος Μύθος: Η Θεσσαλονίκη σταυροδρόμι των λαών Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, η Θεσσαλονίκη ήταν μια πολυπολιτισμική ευρωπαϊκή μεγαλούπολη. Εκτός από το ελληνικό στοιχείο, έντονο ήταν το Εβραικό, το Φράγκικο, το Αρμενικό και το Τουρκικό. Όλες αυτές οι κοινότητες ζούσαν και συνεργάζονταν αρμονικά. Κάθε κοινότητα διατηρούσε τις παραδόσεις της, τις συνήθειες της, τα έθιμα και όλοι μαζί δούλευαν, γλεντούσαν, ερωτεύονταν. Σήμερα η Θεσσαλονίκη αποδεικνύεται ανέτοιμη να δεχθεί και να αποδεχθεί οικονομικούς μετανάστες από γείτονες χώρες. Η πόλη γίνεται ξενοφοβική. Περιοχές της αποκτούν χαρακτήρα γκέτο και κοινότητες ολόκληρες καταφέρονται εναντίον μικρών αλλοδαπών παιδιών, που πρώτευσαν στα σχολεία τους και θέλουν να παρελάσουν ως σημαιοφόροι.

7ος Μύθος: Η μητρόπολη του Μπάσκετ

Οι ομάδες της πόλης μας κινούνται στη μετριότητα και την ανυποληψία, τυχάρπαστοι παράγοντες τις διοικούν με την ανοχή και τη στήριξη της Πολιτείας, τα καινούργια γήπεδα μένουν προεκλογικές υποσχέσεις, η Θεσσαλονίκη είναι ουσιαστικά απούσα από την Ολυμπιάδα του 2004. Τι κι αν ο Υφυπουργός Αθλητισμού είναι γέννημα-θρέμμα της Πόλης μας;

8ος Μύθος: «Χαλαρά!» Η εικόνα του ανέμελου Θεσσαλονικιού, που κινείται σε αργούς ρυθμούς και απολαμβάνει το φραπέ του στην παραλία, αρχίζει σιγά-σιγά να εκλείπει. Όλοι τρέχουν σε τρελούς ρυθμούς να προλάβουν το χρόνο, για να δουλέψουν περισσότερο. Πώς μπορεί να ζήσει χαλαρά ο άνεργος, ο απολυμένος των Φωσφορικών Λιπασμάτων, ο οικογενειάρχης που χρωστάει τα δίδακτρα των παιδιών του;

9ος Μύθος: Η ερωτική πόλη Μια πόλη χωρίς συγκοινωνίες, με μόνιμο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της, δίχως χώρους στάθμευσης. Μια πόλη γκρίζα από τη ρύπανση, δίχως χώρους πράσινου, δίχως αλάνες. Μια πόλη που γκρεμίζει τα διατηρητέα της κτίρια και δίνει τη θέση τους σε πολυώροφα τέρατα. Μια πόλη που δεν εμπνέει, δε διεγείρει τις αισθήσεις, δεν τροφοδοτεί τις ερωτογόνες ζώνες του εγκεφάλου.

10ος Μύθος: Η Θεσσαλονίκη των μεγάλων έργων Το μετρό, η υποθαλάσσια αρτηρία, το ελαφρύ τραμ, ο νέος αεροδιάδρομος, το γήπεδο του Ηρακλή, το κλειστό γήπεδο του Άρη, είναι μόνο λίγα από τα «έργα» που εξαγγέλθηκαν, θεμελιώθηκαν αλλά παραμένουν ακόμα σχέδια ή μακέτες. Τη στιγμή που η εικόνα της Πρωτεύουσας αλλάζει ριζικά, με τα μεγάλα έργα, ο κάτοικος αυτής της πόλης νιώθει τον εμπαιγμό και την αδικία, αφού έχει χορτάσει από υποσχέσεις χωρίς να βλέπει να υλοποιούνται ούτε στο ελάχιστο.

Χαράλαμπος Γεωργάκαινας – πρόεδρος του σωματείου «Πολίτες»

About Antikleidi Blog

Antikleidi blog antikleidiblog@gmail.com
This entry was posted in Αστικοί μύθοι, Γενικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s