Εκλογές του Παπαδιαμάντη και του Ροΐδη

Για τις εκλογές έχουν γραφεί πολλές αναλύσεις άρθρα αυτές τις μέρες εμείς σκεφθήκαμε να θυμηθούμε το πώς κατέγραψαν δύο μεγάλοι διαχρονικοί λογοτέχνες μας του 19ου αιώνα την προεκλογική περίοδο και να θυμηθούμε κατά πόσο έχουν αλλάξει οι συνήθειες μας.

Ο Εμμανουήλ Ροΐδης στο αφήγημα του « Το παράπονο του νεκροθάφτη*» σκιαγραφεί την προεκλογική περίοδο και με ποιο τρόπο οι υποψήφιοι προσπαθούν να πείσουν τους ψηφοφόρους τους

«… Την ημέραν που επήγα να αποχαιρετήσω ευρήκα εκεί πολύ κόσμο, αγροφύλακες, δασκάλισσες, ταμπάκηδες, φαναρτζήδες, διάκους, καντηλανάφτες, σκουπιδοξύτες, και αυτόν ακόμη τον μπόγια των σκύλων.

Ο βουλευτής εκρατούσε ένα κατάστιχο κι εσημείωνε τα ονόματα και τι ζητούσεν ο καθένας. Όταν ήρτεν η δική μου σειρά μου είπεν ότι δεν του περισεύει τίποτε καλόν εις την Σύραν και να πάγω να με βολέψη καλλίτερα εις τας Αθήνας. Εγώ θα προτιμούσα τη Σύρα..μ’ εθάμπωνεν όμως η ανωτέρα θέση και τα γαλόνια του λοχία. Από την άλλη μέρα ήρχισα να τρεχω για να ξεκάμω το κτήμα, τα’ ορνιθαριό, τα γίδια και τα γουρούνια μου…

Το άλλο πρωί ήμαστε εις την Αθήνα. Εβόλεψα τους δικούς μου σ’ ένα μικρό ξενοδοχείο κι έτρεξα να εύρω τον βουλευτή. Ύστερα από την τόση αγάπη της Σύρας επερίμένα πως θα με φιλήση. Μα εις την Αθήνα είχε γίνη σοβαρός. Μου είπεν ότι η «θέσις των υπουργικών βουλεύτων είναι δύσκολο δια το [πλήθος των απαιτήσεων». , θα προσπαθήση όμως να μου εύρη μίαν «μικράν» θέσιν και να περάσω μετά από οκτώ μέρες. Αυτά ξερά – ξερά και ούτε ένα κάθισε, ούτε ένα τσιγάρο, ούτε ένα λόγο για την υποτροφία του γυιού μου ή της κόρης μου το λοχία. Ήθελα να μείνω λιγάκι με την ελπίδα πως θα θυμηθή, είχεν όμως πολλήν εργασίαν εργασίαν .Τον αποχαιρέτησα νε βαρειά καρδιά και ξαναπήγα μετά οκτώ μέρες. Μου είπαν πως ήτανε εις την Βουλή, την άλλη μέρα εις τη στρατιωτική λέσχη και την επομένη δεν ξεύρω που»

Η ζωή του νοικοκύρη Συριανού έγινε κυριολεκτικά κόλαση. Εύπιστος όπως ήταν και ασυγχώρητα αφελής, αφέθηκε να παρασυρθεί από τις απατηλές υποσχέσεις του βουλευτή και να πιστέψει ότι η οικογένειά του θα εξασφαλιζόταν και θα ζούσε παραδεισένια ζωή. Το απόσπασμα αυτό του Εμμανουήλ Ροΐδη μας θυμίζει ότι μέχρι την ημέρα που θα βγουν τα εκλογικά αποτέλεσμα ο κάθε υποψήφιος είναι ο διπλανός μας άνθρωπος αυτός που μας φροντίζει, αυτός που μας πιστεύει και θέλει με όλες του τις δυνάμεις να μας λύσει κάθε πρόβλημα. Μετά την εκλογική του επιτυχία όλα αυτά ήταν για τον υποψήφιο λόγια του αέρα και για τον ψηφοφόρο ένα γλυκό όνειρο ότι είναι κοντά στην εξουσία.

Σε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Α. Παπαδιαμάντη « χαλασοχώριδες» γράφει για το πώς γίνεται ο εκμαυλισμός του ψηφοφόρου : « Ο Λέανδρος Παπαδημούλης, κατήγετο εκ του τόπου. Είχε κατέλθει μετά πολλά έτη, νοσταλγός εξ Αθηνών, όπου συνήθως διέτριβεν, ασχολούμενος εις έργα ουχί παραδεδεγμένης χρησιμότητας… Λέγω , ότι λογίζομαι ως ευτύχημα το ότι δεν ανεφάνη τις εκ των λεγομένων επιφανών πολιτικών εις τας νήσους ταύτας. Ενθυμούμαι τι συνέβη προ πολλών ετών, όταν είχε γίνει τις υπουργός, βουλευτής γείτονος επαρχάις.

Οι κουρείς έκλεισαν τα κουρεία των, οι καφεπώλαι τα καφενεία των, οι υποδηματοποιοί επώλησαν καλαπόδια των. Δεν υπήρξε βοσκός, όστις να μη διωρίσθη τελωνοφύλαξ ούτε αγρότης, όστις να μην προεχειρίσθη εις υγειονομοσταθμάρχην. Τότε είδομεν πρώτην φοράν κι εδώ εις την νήσον λιμενάρχη φουστανελλαν. Ο εκ της γείτονος επαρχίας υπουργός μας τον είχε στείλει, ως δείγμα περίεργον υπαλλήλου. Ο Θεός μας ελυπήθη και δεν παρεχώρησε να γεννηθή επιφανής τις εδώ, εσκλήρυνε δε την καρδίαν μας και δεν εδέχθημεν εισβολήν ξένου υποψηφίου. Ιλιγγιώ να φαντασθώ τι θα εγίνετο . Όλοι οι προθμείς θα εγκατέλειπον τας λέμβους των, οι κυβερνήται θα έρριπτον έξω τα πλοία των, οι ναυπηγοί θα επετούσαν τα εργαλεία των και θα εζήτουν δημοσίας θέσεις. Διότι μη νομίσης, ότι η θεσιθηρία γεννάται μόνη της. Τα δύο κακά αλληλεπιδρώσιν. Η ακαθαρσία παράγει τον φθείρα και ο φθείρ παράγει την ακαθαρσίαν . Τιο τέρας το καλούμενον «επιφανής» τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν , τον τραμπουκισμόν , τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν . Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών , τα οποία τον περιστοιχίζουσι , παρασίτων, τα οποία αποζώσιν εξ αυτού , παχυνόμενα επιβλαβώς , σηπόμενα , ζωύφια βλαβερά , ύδατα λιμνάζοντα.

Παράγοντα να θυμιάσεις νοσηράς, πληθύνονται την ακαθαρσίαν. Ευτυχώς , δεν υπήρξαν έδαφος κατάλληλον , δια να γεννηθή το θρέμμα το καλούμενο επιφανής , και ούτως απηλλάγημεν της τοιαύτης αθλιότητες μέχρις της ώρας. Η δωροδοκία δε την οποίαν βλέπεις τόσον γενικευμένην ως εκλογικόν όπλον , είναι κατ’ εμέ το μικρότερον κακό. Όστις όμως δυσφορεί επί ταύτη, ας μη μετέχη του εκλογικού αγώνος, μήτε ως εκλογεύς , μήτε ως εκλέξιμος. «Κυάμων απέχεσθε…» Το βιβλίο αυτό ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης το έγραψε γύρω στα 1900 .

Ο κάθε ψηφοφόρος αν το διαβάσει χωρίς να προσέξει την χρονολογία θα νομίζει ότι έχει γραφεί από κάποιο σημερινό. Η άρνηση του να ψηφίσουν δεν βγαίνει από καμιά πολιτική του ιδεολογική τοποθέτηση και να μη προστρέξει κανείς να τον κρίνει ως αναρχικό αλλά από αγανάκτηση και μόνο και καταγραφή την συμπεριφορά των υποψηφίων της εποχής του.

*Η ορθογραφία των αποσπασμάτων τηρήθηκε όπως ακριβώς γράφτηκαν τα κείμενα τους και εκδόθηκαν στην πρώτη έκδοση τους. 

http://www.pro.com.gr/el/

About Antikleidi Blog

Antikleidi blog antikleidiblog@gmail.com
This entry was posted in Αστεία - χιούμορ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s