Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους (1830- 1974) – 2ο μέρος

1. Από υπάρξεως νεοελληνικού κράτους και μέχρι τις μέρες μας, η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία δεν είναι παρά αλλαγή των συνδαιτημόνων στο ίδιο τραπέζι. Έφαγαν αυτοί, τώρα θα φάμε και εμείς.

Ο πολύς Μακρυγιάννης, μεγάλη φαγάνα ο ίδιος, λέει στην πρώτη Εθνική Συνέλευση (Βουλή) του 1843-44: «Αν είναι να μείνουμε εμείς νηστικοί, ας πάει στο διάβολο η ελευθερία. Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και εμείς τώρα» (Από την «Ελληνική πολιτική εγκυκλοπαίδεια» του Κων.Μ.Γράψα, όπως το παραθέτει ο Γεράσιμος Κακλαμάνης στο αποκαλυπτικό βιβλίο του «Η Ελλάς ως κράτος δικαίου») σελ.446.

2. Λοιπόν, εδώ ονομάζουμε «γενικό συμφέρον» το προσωπικό μας συμφέρον. Τα κόμματα με τη σειρά τους ονομάζουν γενικό συμφέρον το κομματικό τους συμφέρον το οποίο επιμερίζεται σε πάμπολλα προσωπικά συμφέροντα που προσπαθεί να ικανοποιήσει ο βολευτής-βουλευτής με την προσωπική του πελατεία, δίνοντας για αυτήν συχνά ομηρικές μάχες στην Βουλή, ερήμην του γενικού συμφέροντος.

Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Κι αν χάσουμε τον πελάτη ψηφοφόρο, πως θα βολέψουμε εμείς οι βουλευτές τον εαυτό μας;  Ακριβώς αυτή είναι η περίφημη πελατειακή σχέση των κομμάτων με τους οπαδούς τους, κι ακριβώς εδώ στηρίζεται ο ελληνικός πολιτικός λαϊκισμός.  Που σημαίνει ότι ο ψηφοφόρος, δηλαδή ο πελάτης, έχει πάντα δίκιο.

Ο πελάτης ψηφοφόρος το μυρίστηκε αυτό προ πολλού, και κατεβαίνει στο δρόμο για να διεκδικήσει το δίκιο του, αδιαφορώντας επιδεικτικά για το δίκιο των συνελλήνων και συνανθρώπων του.  Και έτσι δια του λαϊκισμού εγκαθίσταται μονίμως ο φασισμός, σε τούτον τον σταθερά φασίζοντα τόπο. σελ.486.

3. Ο Βασίλης Ραφαηλίδης αποδομεί καυστικά το μεγάλο λαϊκίστικο προεκλογικό παραμύθι που λέει για ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗ ΞΕΝΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ, σελ.501-502:

«Παρόλο που η πολιτική της προελκύσεως ξένων κεφαλαίων απέτυχε παταγωδώς, συνεχίζουμε να πιστεύουμε στους ξένους επενδυτές ως σωτήρες.
Μα γιατί να έρθουν οι ξένοι επενδυτές;  Που να επενδύσουν και γιατί να επενδύσουν στην Ελλάδα; Το κεφάλαιο επενδύει σε χώρες που έχουν δύο και μόνο προϋποθέσεις: Φτηνή πρώτη ύλη και φτηνή εργατική δύναμη. Η Ελλάδα δεν έχει πρώτες ύλες και αυτές που έχει μόνο εγχώριες μικροβιομηχανίες θα μπορούσαν να στηρίξουν.  Μήπως όμως έχει φτηνή εργατική δύναμη;

Έχει, αλλά …. δεν της φαίνεται!

Οι έλληνες προτιμούν να είναι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι.

Ξέρουν καλά τι κάνουν οι Έλληνες.  Ως δημόσιοι υπάλληλοι, αφενός έχουν τη δυνατότητα να τεμπελιάζουν ανενόχλητα και αφετέρου έχουν την πιθανότητα εκτός του μισθού, και με το ακλόνητο επιχείρημα του μικρού μισθού, να γίνουν και κλέφτες άμα λάχει – και λαχαίνει πάρα πολύ συχνά.  Μια θέση στο δημόσιο είναι το μεγάλο όνειρο κάθε Έλληνα πατέρα για τα παιδιά του, τα περήφανα Ελληνόπουλα.

Και τούτο το πολύ ελληνικό όνειρο είναι που κρατάει σταθερές και αμετάβλητες τις πελατειακές σχέση των κομμάτων με τους οπαδούς τους, που παύουν να είναι πελάτες του Α κόμματος και γίνονται του Β, με την ίδια έννοια που ο πελάτης αλλάζει μαγαζί καταπώς τον συμφέρει.

Λοιπόν που θα βρει φτηνά εργατικά χέρια ο ξένος επενδυτής;

Βέβαια, μια σοβαρή ξένη βιομηχανία αποκλείεται να πληρώνει μεροκάματα κατώτερα από αυτά που δίνει το δημόσιο στους τεμπέληδες υπαλλήλους του. Όμως, ο Έλλην θα προτιμήσει το ελληνικό δημόσιο, έστω και με χαμηλότερο μισθό.  Αφενός γιατί δουλεύοντας ως βιομηχανικός εργάτης, είτε σε Έλληνα είτε σε ξένο εργοδότη, δεν έχει τη δυνατότητα να τεμπελιάζει και αφετέρου διότι όντας στο δημόσιο δε χάνει ποτέ την ελπίδα πως θα υπηρετήσει την πατρίδα κλέβοντάς την αναίσχυντα και φωνάζοντας την ώρα της κλοπής ζήτω η Ελλάς για να μην τον πάρουν χαμπάρι.

Αφού λοιπόν ξέρουν πως σοβαρές επενδύσεις είναι αδύνατο να γίνουν στην Ελλάδα, γιατί όλοι οι πολιτικάντηδες υπόσχονται επενδύσεις επί μονίμου βάσεως;

4. … Μόνο που οι μαρξιστικές ιδέες, που ουδέποτε κατανοήθηκαν πλήρως από το ΚΚΕ, ήταν μόνο το πρόσχημα.  Στο βάθος, το ΚΚΕ αγωνιζόταν πάντα για να απαλλάξει τους μισούς Έλληνες από την εσωτερική κατοχή στην οποία τους είχαν καθυποτάξει οι άλλοι μισοί.  Η Αριστερά στην Ελλάδα ήταν και παραμένει το καταφύγιο των πάσης φύσεως κατατρεγμένων και διωκόμενων από τους λωποδύτες.  Αυτό είναι, βέβαια, κάτι το πάρα πολύ σοβαρό, αλλά πόρρω απέχει από το να είναι η συνέπεια της επενέργειας μιας κάποιας αριστερής ιδεολογίας.

Το ΚΚΕ ήταν και παραμένει ένα κόμμα τυπικά «ελληνοχριστιανικό» και ως εκ τούτου εξόχως λαϊκίστικο.  Συντηρεί την ελπίδα για μια «καλύτερη ζωή» εδώ στη γη, ερήμην κάθε ιστορικής και φιλοσοφικής συνιστώσας, ερήμην του μαρξισμού, ερήμην της θεωρίας, ερήμην των πάντων εν τέλει.

Το ίδιο ακριβώς κάνει και ο χριστιανισμός: Προσφέρει ελπίδα στους απελπισμένους. Και μαζί με το ΚΚΕ παίζει βασικό ρόλο στον περιορισμό των αυτοκτονιών. Πέρα αυτών, το ΚΚΕ με τον άριστα οργανωμένο κομματικό μηχανισμό του, προσφέρει προστασία στα μέλη του, όπως η χριστιανική εκκλησία, όπως η Στοά, όπως το Ρόταρυ. Μόνο που σε τούτο το κλαμπ μαζεύονται οι μη προνομιούχοι, οι δυστυχισμένοι και οι απελπισμένοι.  Αλλά την ευτυχία δεν την υπόσχεται μόνο το ΚΚΕ. Την υπόσχεται κατά κύριο λόγο η εκκλησία.

Η συγγένεια του ΚΚΕ με την ελληνική ορθόδοξη εκκλησία είναι καταφάνερη σε όλα τα επίπεδα, από το οργανωτικό μέχρι το ιδεολογικό και το ηθικό.  Και τούτο διότι το ΚΚΕ είναι δημιούργημα της απελπισίας των φτωχών και των παραγκωνισμένων εν γένει και όχι της ταξικής συνείδησης.

Δεν υπάρχει ίχνος μαρξιστικής ιδεολογίας στο ΚΚΕ διότι δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει. σελ.477

Από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη (1η έκδοση 1993) «ΙΣΤΟΡΙΑ(κωμικοτραγική) ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ» Εκδόσεις : Εικοστού πρώτου.

About Antikleidi Blog

Antikleidi blog antikleidiblog@gmail.com
This entry was posted in Ιστορία και μύθοι. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s