Η αληθινή και διδακτική Ιστορία τους ζεύγους Stanford που ίδρυσαν το Stanford University

images (2)Αναφέρει η ιστορία :

Το Στάνφορντ θεωρείται ένα από τα δύο καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο, σύμφωνα με έρευνα που εκπόνησε το Πανεπιστήμιο Ζιάο Τονγκ της Σαγκάης το 2004. Το διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό του Στάνφορντ περιλαμβάνει 18 νομπελίστες στις θετικές επιστήμες και στα οικονομικά, 4 κατόχους βραβείου Pulitzer στην ιστορία και στη δημοσιογραφία, καθώς και δύο υπουργούς εξωτερικών των ΗΠΑ (τον George Shultz στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων και την Condoleezza Rice στην Πολιτική Επιστήμη). Η Σχολή Μηχανικών του Στάνφορντ υπήρξε από τους σημαντικότερους παράγοντες στην άνοδο του Silicon Valley, που βρίσκεται στην άμεση περιφέρεια του Στάνφορντ. Πρώην φοιτητές του Στάνφορντ δημιούργησαν το Ιντερνετ και ίδρυσαν τις Hewlett-Packard, Sun Microsystems, Yahoo, Cisco Systems, eBay, Google και εκατοντάδες άλλες επιχειρήσεις. Από τη Νομική Σχολή του Στάνφορντ αποφοίτησαν τέσσερα από τα εννέα σημερινά μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ. Μεταξύ των αποφοίτων του Στάνφορντ περιλαμβάνονται επίσης ηγετικοί πολιτικοί των ΗΠΑ, του Ισραήλ, του Μεξικού και άλλων κρατών, οι λογοτέχνες John Steinbeck (Grapes of Wrath) και Ken Kesey (One Flew Over the Cuckoos’ Nest), τέσσερις αστροναύτες και δεκάδες ολυμπιονίκες.

Η Ιστορία…

Μία γυναίκα που φορούσε ένα ξεθωριασμένο καρό φουστάνι με το σύζυγό της, ντυμένο με ένα φτωχικό κοστούμι, κατέβηκαν από το τρένο στη Βοστώνη και κατευθύνθηκαν προς το γραφείο του προέδρου του Πανεπιστημίου Harvard. Δεν είχαν ραντεβού. Η γραμματέας μπορούσε να καταλάβει από την πρώτη στιγμή ότι τέτοιοι επαρχιώτες δεν είχαν καμία δουλειά στο Harvard. «Θα θέλαμε να δούμε να δούμε τον πρόεδρο» είπε ο άντρας με χαμηλή φωνή. «Θα είναι απασχολημένος όλη μέρα» απάντησε η γραμματέας κοφτά. «Θα περιμένουμε» απάντησε η γυναίκα. Για ώρες η γραμματέας τους αγνοούσε, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα απογοητευτούν και θα φύγουν. Καθώς όμως είδε ότι δεν έφευγαν, η γραμματέας αποφάσισε να ενοχλήσει τον πρόεδρο, παρόλο που δεν το ήθελε με τίποτα. 

images

 «Ίσως αν τους δείτε για ένα λεπτό, να φύγουν» του είπε! Εκείνος αναστέναξε με αγανάκτηση και έγνεψε θετικά. Κάποιος τόσο σημαντικός όσο αυτός σίγουρα δεν είχε το χρόνο να δέχεται ανθρώπους ντυμένους με ξεθωριασμένα καρό φουστάνια και φτωχικά κοστούμια. Ο πρόεδρος στράφηκε προς το ζευγάρι με ύφος βλοσυρό και αλαζονικό. Η γυναίκα του είπε «Είχαμε έναν γιο που φοίτησε στο Πανεπιστήμιό σας για ένα χρόνο. Το αγαπούσε και ήταν πολύ ευτυχισμένος εδώ. Αλλά δυστυχώς πριν από ένα χρόνο σκοτώθηκε απρόσμενα. Ο άντρας μου και εγώ θα θέλαμε να χτίσουμε ένα μνημείο για αυτόν στο χώρο του Πανεπιστημίου.»  Ο πρόεδρος δεν συγκινήθηκε καθόλου. Αντιθέτως εκνευρίστηκε.»Κυρία μου» απάντησε με αναίδεια «δεν μπορούμε να βάζουμε αγάλματα για κάθε άνθρωπο που φοίτησε στο Harvard και πέθανε. Αν το κάναμε, τότε αυτό το μέρος θα έμοιαζε με νεκροταφείο.»»Οχι» απάντησε γρήγορα η γυναίκα, «δεν θέλουμε να στήσουμε ένα άγαλμα. Σκεφτήκαμε να δωρήσουμε ένα κτίριο στο Harvard.»Ο πρόεδρος γύρισε τα μάτια του. Έριξε μία ματιά στο ξεθωριασμένο καρό φουστάνι και το φτωχικό κοστούμι και φώναξε: «Ένα κτίριο! Έχετε ιδέα πόσο κοστίζει ένα κτίριο; Έχουμε περισσότερα από επτάμισι εκατομμύρια δολάρια σε κτίρια εδώ στο Harvard.»Για μία στιγμή η γυναίκα έμεινε σιωπηρή. Ο πρόεδρος χαμογέλασε χαιρέκακα. Ίσως ήρθε η ώρα να τους ξεφορτωθεί. Η γυναίκα στράφηκε προς τον άντρα της και είπε ήρεμα: «Μόνο τόσα χρειάζονται για να φτιάξει κανείς ένα πανεπιστήμιο; Γιατί δεν φτιάχνουμε το δικό μας τότε;» Ο σύζυγος έγνεψε θετικά. Το πρόσωπο του προέδρου κιτρίνισε και καταλήφθηκε από σύγχυση. Ο κύριος και η κυρία Leland Stanford σηκώθηκαν όρθιοι και βγήκαν έξω. Ταξίδεψαν μέχρι το Palo Alto στην Καλιφόρνια όπου ίδρυσαν το Πανεπιστήμιου που φέρει το όνομά τους, το Πανεπιστήμιο Stanford, στη μνήμη ενός γιού τον οποίο το Harvard είχε ξεχάσει. Ποτέ δεν κρίνουμε τους άλλους απο τα ρούχα που φοράνε. Ας μην ξεχνάμε οτι ο Χριστός φορούσε μόνο ενα χιτώνα…

………………….

Η ίδια ιστορία στ αγγλικά απ όπου μεταφράστηκε:

True Story

A lady in a faded gingham dress and her husband, dressed in a homespun threadbare suit, stepped off the train in Boston and walked timidly without an appointment into the Harvard University President’s outer office. The secretary could tell in a moment that such backwoods, country hicks had no business at Harvard and probably didn’t even deserve to be in Cambridge. She frowned. «We want to see the President,» the man said softly.

«He’ll be busy all day,» the secretary snapped.

«We’ll wait,» the lady replied. For hours, the secretary ignored them, hoping that the couple would finally become discouraged and go away. They didn’t and the secretary grew frustrated and finally decided to disturb the President, even though it was a chore she always regretted.

«Maybe if they just see you for a few minutes, they’ll leave,» she told him. He sighed in exasperation and nodded. Someone of his importance obviously didn’t have the time to spend with them, but he detested gingham dresses and homespun suits cluttering up his outer office.

The President, stern-faced with dignity, strutted toward the couple. The lady told him, «We had a son who attended Harvard for one year. He loved Harvard. He was happy here. But about a year ago, he was accidentally killed. And my
husband and I would like to erect a memorial to him, somewhere on campus.»

The President wasn’t touched, he was shocked. «Madam,» he said gruffly. «We can’t put up a statue for every person who attended Harvard and died. If we did, this place would look like a cemetery.»

«Oh, no,» the lady explained quickly. «We don’t want to erect a statue. We thought we would like to give a building to Harvard.»
The president rolled his eyes. He glanced at the gingham dress and homespun suit, then exclaimed, «A building! Do you have any earthly idea how much a building costs? We have over seven and a half million dollars in the physical plant at Harvard.»
For a moment the lady was silent. The president was pleased. He could get rid of them now. And the lady turned to her husband and said quietly, «Is that all it costs to start a university? Why don’t we just start our own?» Her husband nodded.

The President’s face wilted in confusion and bewilderment. And Mr. and Mrs. Leland Stanford walked away, traveling to Palo Alto, California where they established the university that bears their name, a memorial to a son that Harvard no longer cared about.

You can easily judge the character of others by how they treat those who can do nothing for them or to them.

Malcolm Forbes

…………………………

Όμως πρόκειται περι μιας ακόμη ανυπόστατης ιστορίας

Αν επισκεφτούμε απλά την ιστοσελίδα του πανεπιστημίου εύκολα θα διαπιστώνουμε ότι πρόκειται για μια κατασκευασμένη φήμη και μάλιστα περιγράφονται και τα πραγματικά γεγονότα:

Αναφέρει η ιστοσελίδα για παράδειγμα :Ένα παραμύθι που κυκλοφορεί ευρέως περιγράφει την υποτιθέμενη επίσκεψη των Στάνφορντ στον πρόεδρο του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ,  εκείνος με το φτωχικό κουστούμι κι εκείνη μ ένα καρό ξεθωριασμένο φόρεμα κτλ 

Ο Leland Stanford Τζούνιορ ήταν κάτι λιγότερο από 16, όταν πέθανε από τυφοειδή πυρετό στη Φλωρεντία της Ιταλίας στις 13 Μαρτίου του 1884. Δεν είχε περάσει καμία χρονιά στο Harvard πριν από το θάνατό του, και φυσικά δεν πέθανε εκεί .

Οι Stanfords μετά την επιστροφή τους από την Ευρώπη έμειναν στην ανατολική ακτή κι επισκέφθηκαν μια σειρά από πανεπιστήμια κάνοντας κάποιες διαβουλεύσεις με τους προέδρους τους. Την επίσκεψή τους με τον Charles W. Eliot στο Χάρβαρντ  στην πραγματικότητα την διηγείται ο ο ίδιος ο  Eliot σε επιστολή που απέστειλε στον David Starr Jordan (πρώτος πρόεδρος του Στάνφορντ) το 1919. Την εποχή που  οι Stanfords συναντήθηκαν με τον Έλιοτ δεν είχαν ακόμη αποφασίσει εάν θα δημιουργήσουν κάποιο πανεπιστήμιο, μια τεχνική σχολή ή ένα μουσείο. Ο Eliot συνέστησε να κάνουν ένα πανεπιστήμιο και τους είπε θα χρειαζόντουσαν περίπου 5 εκατομμύρια δολάρια. Αυτοί  κοιτάχτηκαν και συμφώνησαν ότι θα μπορούσε να καλύψουν το εν λόγω ποσό.

Η εικόνα του Leland και της Jane Stanford,  πολύ πλούσιων, να φθάνουν στο Χάρβαρντ με καθημερινό φθαρμένο κοστούμι και ξεθωριασμένο καρό φόρεμα είναι διασκεδαστική, αλλά εξαιρετικά ανακριβής. Είναι επίσης απίθανο ότι ο Leland Stanford, ο πρώην κυβερνήτης της Καλιφόρνια και γνωστός βαρόνος των σιδηροδρόμων  και η σύζυγός του επίσης γνωστή να περιμένουν έξω από το γραφείο του Έλιοτ.

Οι Stanfords επισκέφθηκαν επίσης το Cornell,το MIT και το Johns Hopkins.

Ο Leland με την Jane Stanford δημιούργησαν δυο ιδρύματα στο όνομα του παιδιού τους – το Πανεπιστήμιο και το Μουσείο, το οποίο είχε αρχικά προγραμματιστεί για το Σαν Φρανσίσκο, αλλά μετακόμισε κι αυτό κοντά στο πανεπιστήμιο.

Πηγές:

http://www.stanford.edu/about/history/

http://www-sul.stanford.edu/depts/spc/uarch/faq.html

http://www.snopes.com/glurge/stanford.asp

http://www.truthorfiction.com/rumors/s/stanford.htm#.UXZzzKKGF54

About Antikleidi Blog

Antikleidi blog antikleidiblog@gmail.com
This entry was posted in Ιστορία και μύθοι. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s