Μύθος η αλληλεγγύη μέρος 2ο

mello.brazilwebΜε αφορμή το τελευταίο άρθρο του antichainletter περί της φιλανθρωπίας και εθελοντικής προσφοράς στην Ελλάδα, θα ήθελα να παρουσιάσω και τη δική μου άποψη και εμπειρία.

Κάθε πρωί έχω την τύχη  πριν ξεκινήσω την δουλειά, να πίνω καφέ και να ξεκινάω την μέρα μου με μια παρέα ετερόκλητων ανθρώπων που αποτελείται από ένα γιατρό, ένα φαρμακοποιό, ένα δικαστή, ένα καθηγητή υπολογιστών σε ΤΕΙ, ένα χημικό, ένα καφετζή και ενίοτε ένα καπετάνιο του εμπορικού ναυτικού.  Σε αυτούς λοιπόν τους ανθρώπους μίλησα για το συγκεκριμένο άρθρο και ήθελα να ακούσω τη γνώμη τους. Η γενική αίσθηση ήταν ότι «αμφιβάλλουμε αλλά αφού η έρευνα φαίνεται επιστημονική θα τη δεχτούμε με επιφύλαξη».  Η σημαντικότερη αντίδραση ήταν από το δικαστή και τα βασικά επιχειρήματα ήταν ότι η προσωπική του εμπειρία από την Αμερική ήταν ότι δεν νοιάζονται καθόλου για τον συνάνθρωπο τους (η δική μου όπως του είπα είναι διαμετρικά αντίθετη)  και ότι το παράδειγμα που θυμάται για τη φιλανθρωπία μας είναι το υπέρογκο πόσο που είχαμε συγκεντρώσει για βοήθεια στις Φιλιππίνες και τις όμορες χώρες μετά το τσουνάμι του 2004. Δεν θυμόταν ακριβώς το ποσό αλλά το υπολόγιζε σε περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ. Επίσης είχε την ένσταση ότι η έρευνα αφορούσε το 2012, χρονιά που είμαστε πολύ φτωχή σαν χώρα. Οι απαντήσεις μου ότι πάνω από μας είναι χώρες της Ασίας και της Αφρικής πολύ φτωχότερες από μας απλώς αύξησε τις αμφιβολίες για την ορθότητα της έρευνας. Για το ποσό που είχε συγκεντρωθεί τότε από την Ελλάδα για βοήθεια δεν είχα άποψη αλλά υποσχέθηκα να το ψάξω και να τους απαντήσω την επομένη. Σε αυτό συμφώνησαν όλοι αφού  θεώρησαν ότι είναι κάτι πιο αντικειμενικό μιας και θα παρουσίαζε αριθμούς και όχι απαντήσεις σε ερωτηματολόγια.

solidartiy

Την επομένη συνεχίζεται η συζήτηση. Το 2004 ήταν η χρονιά που όπως θα θυμάστε είχαμε όλοι την αίσθηση ότι ήταν η πλουσιότερη της ιστορίας μας. Ήταν η χρονιά των μεγάλων έργων και των Ολυμπιακών αγώνων. Εκείνη λοιπόν τη χρονιά χρειάστηκε να δείξουμε τη συμπόνια μας και το αίσθημα της φιλανθρωπίας μας στους βασανισμένους λαούς των χωρών του Ινδικού Ωκεανού. Και όπως αποδεικνύεται πράγματι τη δείξαμε. Σε μαραθώνιους συμπόνιας και κρατική βοήθεια καταφέραμε και συγκεντρώσαμε ένα πραγματικά μεγάλο ποσό το οποίο έφτασε όχι τα 10, όπως υπολόγιζε ο φίλος δικαστής, αλλά τα 21.6 εκατομμύρια δολάρια. Αυτό μας έκανε (και με τη βοήθεια βέβαια των ΜΜΕ) να νιώσουμε πραγματικά ανώτεροι και πιο ανθρώπινοι στις αντιδράσεις μας από την πλειοψηφία των άλλων. Όμως, όπως είπα στους συνομιλητές μου, αν τρέχεις σε μια κούρσα και κάνεις πανελλήνιο ρεκόρ, πάλι μπορεί να βγεις τελευταίος. Ποια είναι λοιπόν η αλήθεια;

solidarity_959385

Η βοήθεια που κάθε Έλληνας προσέφερε την εποχή εκείνη είναι της τάξεως των 2 ευρώ κατ’ άτομο. Συγκεντρώθηκε λοιπόν με αυτό τον τρόπο το προαναφερθέν τεράστιο ποσό των 21.6 εκατομμυρίων δολαρίων. Σε αντιστοιχία όμως για την Αυστραλία, που προσέφερε το μεγαλύτερο ποσό, αντιστοιχούν 66 δολάρια σε κάθε άτομο. Η Αυστραλία είναι μια χώρα 20 εκατομμυρίων και το ποσό που συγκέντρωσε ήταν 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια. Η απάντηση του δικαστή ήταν ότι η Αυστραλία είναι στον Ειρηνικό Ωκεανό και ένιωσαν ότι πραγματικά τους αφορούσε το θέμα γιατί φοβήθηκαν και για τους ίδιους.

Η Νορβηγία όμως που ήταν τόσο μακριά, μια χώρα 4,5 εκατομμυρίων ανθρώπων, συγκέντρωσε 265 εκατ. δολάρια που αντιστοιχούν σε 58 δολάρια κατ’ άτομο. Όμως η Νορβηγία ήταν και παραμένει πλούσια χώρα.

Η Ιρλανδία τότε με 4 εκατ. κατοίκους πώς μάζεψε 117 εκατ. δολάρια δίνοντας ο καθένας 30 δολάρια; Τότε η Ιρλανδία δεν είχε κρίση και είχαν και το φόβο γιατί ήταν στην άκρη του Ατλαντικού.

Ίσως μια καλύτερη προσέγγιση λοιπόν θα ήταν να αναφέρουμε το ποσό που συγκεντρώθηκε σε σχέση με το ΑΕΠ κάθε χώρας. Σε αυτή λοιπόν την προσέγγιση η Αυστραλία συγκέντρωσε χρήματα που αντιστοιχούσαν στο 0,255% του ΑΕΠ, το Λιχτενστάιν 0,145%, η Νορβηγία 0,12% και η Ελλάδα μόλις το 0,01%. Αποδεικνύεται πως σε εκείνη την κρίση πιο τσιγκούνηδες από μας ήταν μόνο οι Ιταλοί, οι Γάλλοι, οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι.

 Μάλλον πρέπει να μας προβληματίσει ότι όλες οι Μεσογειακές χώρες φάνηκαν λιγότερο πρόθυμες να προσφέρουν, παρά να μας κάνει να αισθανθούμε εθνικά υπερήφανοι ότι από τις μεσογειακές χώρες ήμασταν οι πιο πρόθυμοι (αυτό είπε τελικά ο δικαστής ο οποίος μάλλον δεν πρόκειται να αλλάξει γνώμη από παράθεση δεδομένων), ή ότι συγκεντρώσαμε το τεράστιο, σύμφωνα με τα δικά μας ΜΜΕ, αυτό ποσό. Πραγματικά δεν θυμάμαι την εποχή εκείνη κανένα μέσο ενημέρωσης να είχε αναφερθεί σε συγκρίσεις με άλλες χώρες. Ήμασταν και θα παραμείνουμε πάντα Μεγάλοι. Μπράβο μας.

Θεόφιλος Στεργίου

Ψυχίατρος

Πηγή: http://en.wikipedia.org/

by antichainletter https://antichainletter.wordpress.com/

Σχετικό άρθρο: 

Μύθος η αλληλεγγύη – Τελευταία στον εθελοντισμό και την φιλανθρωπική δράση η Ελλάδα

About Antikleidi Blog

Antikleidi blog antikleidiblog@gmail.com
This entry was posted in Γενικά. Bookmark the permalink.

Μία απάντηση στο Μύθος η αλληλεγγύη μέρος 2ο

  1. Ο/Η george missman λέει:

    και που να ξερατε οτι απο το …τεραστιο αυτο ποσο δεν εφτασε σχεδον ουτε ενα δολλαριο στα θυματα του τσουναμι ! Γιατι ; Ρωτηστε το υπ. Οικονομικων που διαχειριστηκε την υπόθεση , που ακριβως κατεληξαν τα χρηματα που συγκεντρωθηκαν , ποιος ακριβως τα διαχειριστηκε και ποτε ακριβως εγινε πληρης απολογισμος του ολου εργου… Ισως μαθουμε μερικα πολυ ενδιαφεροντα στοιχεια για τη «φιλανθρωπια» του ελληνικου «δημοσιου» !!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s