Αγαπημένοι μας Ελληνες…

newegoΤην δική τους άποψη για τις κρίσιμες στιγμές που περνάει Ελλάδα αλλά και για το μέλλον της καταθέτουν δέκα καθηγητές, φιλόσοφοι, δημοσιογράφοι και αναλυτές κοιτάζοντας τα γεγονότα ο καθένας από τη δική του σκοπιά.

kevinΑγαπημένοι μου Ελληνες…
Kevin Feather-Stone, καθηγητής σύγχρονων ελληνικών σπουδών στο London School of Economics

Την Κυριακή θα κληθείτε να πάρετε τη μεγαλύτερη πολιτική απόφαση στη γενιά σας. Οποιαδήποτε κι αν είναι η επίσημη ερώτηση στο δημοψήφισμα, όλοι γνωρίζουν ότι στην πραγματικότητα είναι μια απόφαση για το αν θέλετε να παραμείνει η Ελλάδα πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης ή όχι.

Συνεπώς είναι μία καθοριστική στιγμή: η στιγμή να απαντήσετε στις ερωτήσεις «ποιοι είμαστε» και «πού βλέπουμε το μέλλον μας». Αυτό δεν είναι ένα δημοψήφισμα για τις πολιτικές εξελίξεις της εβδομάδας ή τους πολιτικούς της χρονιάς. Ούτε είναι μια απόφαση για τις επιτυχείς κυβερνήσεις στην περίοδο κρίσης ή για το πώς οδηγήθηκε η Ελλάδα σε αυτήν την κατάσταση. Ωστόσο, η επιλογή του δημοψηφίσματος είναι ακόμα πιο σημαντική απ’ όλες αυτές τις σκέψεις.

Είναι μια αποτυχία της κυβέρνησης το γεγονός ότι αυτήν την εβδομάδα οι τράπεζες ίσως αντιμετωπίσουν την κατάρρευση και οι αποταμιεύσεις σας ενδεχομένως τεθούν εν αμφιβόλω. Αφού σας είπαν ότι η Ευρώπη θα υποχωρούσε, για πέντε μήνες η κυβέρνηση δεν διαπραγματεύτηκε και δεν προετοίμασε τίποτα. Οταν η Ευρώπη προσκολλήθηκε στις ευρέως γνωστές θέσεις της, σοκαρίστηκαν και ζήτησαν παραπάνω χρόνο. Τώρα τελείωσε και ο χρόνος και οι ιδέες τους και αποποιούνται τις ευθύνες τους.

Τώρα πρέπει να πάρετε εσείς την πρωτοβουλία. Η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη θα ενισχυθεί σημαντικά εάν ξεκινήσει ένα σοβαρό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα και εστιάσει σε ένα καλύτερο μακροπρόθεσμο μέλλον. Η δημόσια διοίκηση χρειάζεται μια γενική αναθεώρηση και είναι προτιμότερο να ιδιωτικοποιηθούν ορισμένες κρατικές υπηρεσίες ή εκτάσεις από το να επιβληθούν φόροι. Επίσης, για την προσέλκυση νέων επενδυτών είναι απαραίτητο να εδραιωθεί ένα πιο αποτελεσματικό και αξιόπιστο κανονιστικό περιβάλλον.

Η Ελλάδα πρέπει να καθορίσει ένα πρόγραμμα για μια αναπτυξιακή, ανταγωνιστική οικονομία που θα δημιουργήσει μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη. Η υφιστάμενη κυβέρνηση δεν μπορεί και δεν θα κάνει αυτές τις επιλογές, γιατί παραμένει κλειδωμένη σε έναν κόσμο φοιτητικών, πολιτικών και ιδεολογικών ονείρων.

Ψηφίζοντας για την Ευρώπη, θα ξεκαθαρίσετε την πολιτική ατζέντα και θα αντιμετωπίσετε τις επιλογές για το μέλλον. Αυτή η εβδομάδα έφερε χάος και απομόνωση. Για τα παιδιά σας και τα εγγόνια σας, ψηφίστε για μια Ελλάδα που θα είναι βέβαιη για το δικό της μέλλον και ξέρει πού ανήκει.

Εκλογές ή Grexit;
Ξενοφών Κοντιάδης, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου

Οι πεντάμηνες διαπραγματεύσεις οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο με ευθύνη τόσο των αδιάλλακτων δανειστών όσο και της απροετοίμαστης κυβέρνησης. Η Ευρώπη απέδειξε ότι δεν διαπνέεται πλέον από τις καταστατικές αρχές της. Ομως η επιλογή του δημοψηφίσματος, δύο ημέρες πριν εκπνεύσει η δεύτερη παράταση του υφιστάμενου προγράμματος, υπήρξε αλυσιτελής και καταστροφική.

Αλυσιτελής (και αντισυνταγματική), επειδή το ερώτημα που τέθηκε είναι ασαφές και παραπλανητικό, καθώς δεν αναδεικνύει τις συγκεκριμένες επιπτώσεις του δημοψηφισματικού διλήμματος. Ο ελάχιστος χρόνος διαβούλευσης και ανταλλαγής επιχειρημάτων επιτείνει τις εγγενείς ατέλειες του ερωτήματος, που βασίζεται σε κείμενα τα οποία ήδη έχουν ξεπεραστεί από τα γεγονότα και είναι ανυπόστατα ως βάση διαπραγμάτευσης. Καταστροφικό, επειδή πλέον μεταφέρθηκε το πρόβλημα σε ένα νέο επίπεδο, δηλαδή από εκείνο του διακανονισμού της ελληνικής εκκρεμότητας στο πλαίσιο της Ευρωζώνης σε αυτό της διαχείρισης της ελληνικής εξόδου από το ευρώ. Πρόκειται για μία τεράστια πραγματική και συμβολική μετατόπιση, την οποία προκάλεσε ο εγκλωβισμός της κυβέρνησης στο προεκλογικό αφήγημα της παραμονής στην Ευρωζώνη χωρίς νέα μέτρα λιτότητας.

Τι θα σήμαινε για την κυβέρνηση ένα «ναι» στο δημοψήφισμα; Οτι θα υπογράψει και θα εφαρμόσει τις ακραίες περιοριστικές πολιτικές; Και τι θα σήμαινε ένα «όχι», πέραν της νομιμοποίησης της ρήξης με την Ευρωζώνη; Και στις δύο περιπτώσεις θα έχει παραβιάσει κατάφωρα τις πολιτικές της δεσμεύσεις.

Οι κυβερνητικοί χειρισμοί απέτυχαν παταγωδώς, ξεκινώντας από την εριστική ρητορική, τη διγλωσσία και τη διαπραγματευτική κωλυσιεργία, μέχρι την επικίνδυνη δημοψηφισματική διαφυγή. Το βέβαιο είναι ότι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, η χώρα θα κληθεί να επαναδιαπραγματευθεί με τους «θεσμούς» το μέλλον της εντός ή εκτός Ευρωζώνης. Μετά τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών η λαϊκή εντολή της 25ης Ιανουαρίου έχει εκπνεύσει και απαιτείται να διενεργηθούν το συντομότερο εκλογές, ώστε να αποσαφηνιστεί ποιος και με ποιους όρους θα αναλάβει να φέρει εις πέρας αυτήν τη διαπραγμάτευση. Αρα η ψήφος στο «ναι» συνεπάγεται εκλογές, ενώ η ψήφος στο «όχι» οδηγεί σε Grexit.

likourgosΣαν συμβόλαιο θανάτου
Λυκούργος Λιαρόπουλος Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

Κάποιος σχεδιάζει ένα έγκλημα, μία δολοφονία ας πούμε. Δεν το κάνει ο ίδιος, αλλά το αναθέτει σε κάποιον. Αυτό που λέμε «Συμβόλαιο». Είσαι για παράδειγμα ένας νέος, ελκυστικός άνεργος, ακαμάτης και ξαφνικά βρίσκεσαι παντρεμένος με μία πάμπλουτη ζωντοχήρα. Τη βάζεις να τα γράψει όλα σε σένα και μετά αυτή βρίσκεται δολοφονημένη. Κλασική περίπτωση στις μεταμεσονύκτιες ταινίες.

Συμβαίνει, όμως, και στην πραγματική πολιτική σε χώρες με χαλαρούς θεσμούς και πολίτες με χαλαρή συνείδηση. Μία χώρα με πολλούς πρώην πλούσιους, τώρα καταχρεωμένους αλλά με γερές καταθέσεις και διασυνδέσεις στο εξωτερικό. Οι Αρχές της χώρας και οι πιστωτές τούς κυνηγούν και η μόνη τους ελπίδα είναι μία. Να ξεπληρώσουν με λεφτά που έχουν έξω ένα χρέος που υποτιμάται και να αγοράσουν άλλα τόσα με το σκληρό τους νόμισμα. Μία και σοβαρή προϋπόθεση είναι να έχουν «δικό τους» τον αρχηγό της Αστυνομίας.

Χρειάζεται μόνο ένας πληρωμένος δολοφόνος, υπεράνω υποψίας αν είναι δυνατόν, αλλά όχι απαραίτητα. Αναγκαία προσόντα, νέος, τολμηρός, ευφραδής με διασυνδέσεις σε έναν χώρο με «άκρες» τέτοιες που τον καθιστούν «υπεράνω υποψίας» και μπορούν να τον «καλύψουν» αν χρειαστεί. Μία παρέα από παλαιούς γνωστούς είναι ένα πρόσθετο προσόν. Οταν γίνει η δολοφονία, η παρέα κάνει μεγάλη «φασαρία», δημιουργεί πολλές διαφορετικές εκδοχές γύρω από το έγκλημα, τόσο που η δολοφονία φτάνει να μοιάζει με απόδοση «δικαιοσύνης». Ποια ήταν αυτή με τα τόσα λεφτά στο κάτω κάτω;

Η παραβολή έχει εφαρμογή σε όσα ζούμε τώρα. Κάνει κακό αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά όχι και τόσο κακή ιστορία για μεγάλα παιδιά.

ramfos1-thumb-large

Επιβάλλεται να ανοίξει ο δρόμος για κάλπες

Στέλιος Ράμφος, φιλόσοφος, πανεπιστημιακός και συγγραφέας δοκιμίων

Ενα δημοψήφισμα με άγνωστο θέμα. Αν και δεν είμαι βέβαιος ότι θα γίνει το δημοψήφισμα, με την υπεροχή του «ναι» ανοίγει ο δρόμος για αλλαγή. Από εκεί που πίστευαν ότι θα είναι θριαμβευτικά νικητές και εναντίον των «κακών» Γερμανών, φαίνεται να έχουν αποτύχει. Iσως να έρχεται η ώρα, καθώς δεν πάει άλλο αυτή η ιστορία. Και μόνο από την αδράνεια, βουλιάξαμε. Η αδράνεια έχει μία δυναμική παράδοξη, αυτή του καταποντισμού. Μόνο ένα διεστραμμένο μυαλό θα έλεγε κάτι αντίθετο και θα υποστήριζε ότι αυτή η αδράνεια μέτρησε υπέρ μας. Δεν ξέρω ποιος ήταν ο εμπνευστής, αλλά τα πράγματα οδηγήθηκαν στο μη περαιτέρω. Η βάση του ερωτήματος για ένα δημοψήφισμα δεν υφίσταται. Βρισκόμαστε μαζί με capital controls σε government control. Αυτό που παρατηρείται είναι μία ψυχική ανετοιμότητα προς το έργο που είχαν αναλάβει. Η εικόνα που παρουσιάζεται είναι σαν να είμαστε ακόμη στα μαθητικά συμβούλια, στα 15μελή. Πρέπει να καταλάβουν ότι αυτό δεν θα έχει ένα θετικό αποτέλεσμα και γι’ αυτό επιβάλλεται να αναθεωρήσουν έτσι ώστε γρήγορα να ανοίξει ο δρόμος για εκλογές.

maravegias_photo_nΚίνηση υψηλού κόστους με αβέβαιο όφελος

Ναπολέων Μαραβέγιας, καθηγητής Ευρωπαϊκής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Η απόφαση για δημοψήφισμα αποτελεί μία κίνηση υψηλού πολιτικού και οικονομικού κόστους ενώ το όφελος αναμένεται να είναι μικρό και αβέβαιο από τα μέχρι στιγμής δεδομένα. Η ιδέα της αύξησης της διαπραγματευτικής πίεσης στους Ευρωπαίους εταίρους και δανειστές μας φαίνεται να μην αποδίδει έως τώρα τουλάχιστον τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η περισσότερο σκληρή μερίδα των δανειστών μας θεωρεί ότι πρόκειται για έναν ιδιότυπο εκβιασμό και απαντά με ανάλογο τρόπο. Η πιο διαλλακτική πλευρά των εταίρων και δανειστών μας, η οποία θα ήθελε μια περαιτέρω συζήτηση και διαπραγμάτευση έστω την τελευταία ώρα, δεν φαίνεται να μπορεί να την επιβάλει. Εάν και ο υπερατλαντικός παράγων δεν προτρέψει τους Ευρωπαίους δανειστές μας για συνδιαλλαγή, τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος θα είναι εξαιρετικά επώδυνα. Στην περίπτωση του «όχι» οι Ευρωπαίοι δανειστές μας θα θεωρήσουν ότι πρόκειται για ένα βήμα εθελούσιας εξόδου από το ευρώ, πράγμα που μπορεί ορισμένους από αυτούς να τους εξυπηρετεί. Στην περίπτωση του «ναι» η σημερινή κυβέρνηση, όπως η ίδια έχει διαρρεύσει, θα προχωρήσει σε εκλογές με αμφίβολα γι’ αυτήν αποτελέσματα. Στο μεταξύ, η βδομάδα αυτή επιφυλάσσει δυσάρεστες «εκπλήξεις», όπως κλείσιμο τραπεζών, κατάρρευση Χρηματιστηρίου, αναστάτωση στις διεθνείς αγορές κλπ.

Το ζήτημα είναι ότι και οι δύο πλευρές δεν φαίνεται να διευκολύνουν μια νέα προσπάθεια συνεννόησης της τελευταίας στιγμής που θα μπορούσε να δώσει τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να αλλάξει άποψη και να υποστηρίξει ένα «ναι» σε μια ικανοποιητική συμφωνία, όπως εξάλλου έχει δηλώσει ο υπουργός Οικονομικών.

Τέλος, πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η πορεία προς το δημοψήφισμα σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι ήρεμη απ’ όλες τις πλευρές και να μην οδηγήσει σε μια νέα διχαστική εξέλιξη τον ελληνικό λαό. Δυστυχώς, η Ιστορία μάς διδάσκει ότι σε κρίσιμες ώρες αντί να ενώνουμε τις δυνάμεις μας οδηγούμαστε συχνά και με προτροπή των «φίλων» μας σε διχασμούς. Ας ευχηθούμε αυτήν τη φορά να μη συμβεί το ίδιο.

«Αποτυχία των δύο πλευρών»
Die Zeit Μαρκ Σίριτς

«Το επαπειλούμενο Grexit είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής αποτυχίας ιστορικών διαστάσεων. Πρόκειται για μια αποτυχία απ’ όλες τις πλευρές, ακόμη κι αν πολλοί έχουν εντοπίσει τον ένοχο. Oχι: η τελευταία πρόταση των δανειστών δεν θα έλυνε κανένα από τα προβλήματα της Ελλάδας. Αλλά θα κέρδιζε χρόνο, ώστε κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών να γίνει με ηρεμία η διαπραγμάτευση ενός τρίτου προγράμματος, κατάλληλου να λύσει τα προβλήματα. Οχι: η Ελλάδα δεν έκανε σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Αλλά δεν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ τα προηγούμενα χρόνια. Και όποιος χάνει το ένα τέταρτο του ΑΕΠ του σε λίγα χρόνια, δεν έχει πια δυνάμεις για μεταρρυθμίσεις. Γι’ αυτό η κρίση είναι και κρίση της Ανγκελα Μέρκελ. Φόρτωσε τη χώρα από την αρχή της κρίσης με μέτρα λιτότητας, που έπνιξαν κάθε δυναμική ανάπτυξης. «Οπου υπάρχει βούληση υπάρχει και τρόπος» είπε πριν από λίγες μέρες. Αυτή ακριβώς η βούληση τής λείπει. Η Μέρκελ έπρεπε να υποσχεθεί ένα κούρεμα χρέους. Ηξερε ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό για τον Τσίπρα και τα λεφτά είναι ήδη χαμένα. Δεν το έκανε γιατί φοβάται τους υποστηρικτές του Grexit στο κόμμα της. Ο Τσίπρας από την άλλη έπρεπε να ξέρει ότι πρέπει να τηρήσει τους κανόνες, εάν θέλει φρέσκο χρήμα. Δεν το έπραξε, επειδή υπερτίμησε τη δύναμή του στην ΕΕ. Η ελληνική κυβέρνηση πιστεύει ακόμη ότι το δημοψήφισμα θα ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση της. Ετσι λοιπόν, η πολιτική δειλία, η ιδεολογία και η ανικανότητα έφεραν την Ευρώπη στο χείλος του γκρεμού. Η έξοδος μιας χώρας από την Ευρωζώνη δεν θα μείνει χωρίς συνέπειες. Μια Ευρωζώνη με την επιλογή της εξόδου απειλείται με διάλυση.

Τι πρέπει να γίνει. Μετά την επιβολή κεφαλαιακών ελέγχων μπορεί να διεξαχθεί το δημοψήφισμα. Εάν οι Ελληνες ψηφίσουν κατά της πρότασης των δανειστών, τότε τελείωσε. Η ΕΚΤ δεν μπορεί να δίνει πλέον χρήματα και οι Ελληνες θα έχουν δικό τους νόμισμα. Ισως να είναι ευτυχισμένοι, αλλά πιθανώς θα είναι μεγάλο φορτίο για ένα τόσο αδύναμο κράτος. Εάν οι Ελληνες υπερψηφίσουν την πρόταση, θα πρέπει να ξεκινήσουν αμέσως διαπραγματεύσεις για ένα νέο πρόγραμμα. Η παρούσα κυβέρνηση δεν έχει νομιμοποίηση για κάτι τέτοιο. Ο Τσίπρας θα έπρεπε να αλλάξει τουλάχιστον κυβερνητικό εταίρο και ίσως να έχει προσωπικές συνέπειες».

«Τώρα είναι αναγκαιότητα να συζητηθεί το Grexit»
Die Welt Αντρέ Τάουμπερ

«Τους προσέβαλε όλους. Τους προηγούμενους μήνες ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αλέξης Τσίπρας, διατηρούσε στενές και σύμφωνα με ορισμένους, φιλικές επαφές με τους κορυφαίους πολιτικούς της Ευρώπης.

Η απόφαση, όμως, να τερματίσει τις συνομιλίες για ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων και λιτότητας και να ζητήσει το «όχι» εναντίον της συμφωνίας με δημοψήφισμα, τον καθιστούν έναν πολιτικά μοναχικό άνδρα. Αυτό δεν έχει να κάνει με το ίδιο το δημοψήφισμα. Τους προηγούμενους μήνες των σκληρών διαπραγματεύσεων υπήρξαν πολλές στιγμές κατά τις οποίες θα ήταν καλή ιδέα να ψηφίσουν οι Ελληνες για τα μέτρα. Πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες συζητούσαν γι’ αυτή την πιθανότητα – μεταξύ αυτών και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε.

Με αυτήν τη λύση (του δημοψηφίσματος), θεωρούσαν ότι ο Τσίπρας θα μπορούσε να πάρει εκ νέου την εξουσιοδότηση για να κινηθεί στις συνομιλίες. Τον Ιανουάριο εξελέγη με την υπόσχεση ότι θα έρθει σε ρήξη με την πολιτική της τρόικας. Ενα δημοψήφισμα θα του έδινε τη δυνατότητα να εξηγήσει στους ψηφοφόρους γιατί είναι απαραίτητη μια αλλαγή πλεύσης.

Ομως το να ρωτήσει τον λαό αυτήν τη στιγμή, όπως προτίθεται ο Τσίπρας, δεν είναι μόνο λάθος, αλλά και μια προσβολή έναντι των εταίρων της Ελλάδας. Η επίθεση του Τσίπρα πηγάζει λιγότερο από την επιθυμία του να δώσει τον λόγο στη δημοκρατία, όσο από την πολιτική σκοπιμότητα, να θέσει υπό πίεση τους διεθνείς δανειστές – από τη στιγμή που ο ίδιος εξήγησε ότι η κυβέρνησή του τάσσεται υπέρ της απόρριψης του προγράμματος λιτότητας και μεταρρυθμί-σεων. Για να καταστεί εφικτή η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, θα πρέπει να αποκλίνουν από την αρχή ότι οι δόσεις δίνονται έναντι μέτρων. Θα έπρεπε να βρουν μια λύση, ώστε η Ελλάδα να μπορέσει να αποπληρώσει τη δόση στο ΔΝΤ την Τρίτη και μάλιστα χωρίς να λάβουν εγγυήσεις ως αντάλλαγμα. Είναι ένα βήμα το οποίο δεν μπορούν να κάνουν οι διεθνείς δανειστές. Παρά τις μεγάλες παραχωρήσεις προς την Αθήνα, διαπίστωσαν ότι δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στην ελληνική κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο υπουργός Οικονομικών της φαίνεται εκ των υστέρων ότι δεν διαπραγματεύτηκαν ποτέ σοβαρά. Επαιζαν με τον χρόνο έχοντας ατσάλινα νεύρα. […] Υπήρξαν πολλές ευκαιρίες για τον Τσίπρα να επιστρέψει στη χώρα του ως νικητής παρά τις υποχωρήσεις του. Αποφάσισε το αντίθετο και τα θύματα είναι οι Ελληνες. Τώρα θα πρέπει να συζητηθεί με ποιους όρους η Ελλάδα θα μπορέσει να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Η συζήτηση για ένα Grexit δεν είναι πλέον ταμπού. Αντιθέτως έχει μετατραπεί σε αναγκαιότητα».

«Το χάος θα βοηθήσει τους Ελληνες…»
The Guardian, Βίκι Πράις

«Η σοκαριστική απόφαση του Αλ. Τσίπρα να ζητήσει δημοψήφισμα για τις 5 Ιουλίου, όπως προσπάθησε το 2011 ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, τορπίλισε οποιαδήποτε πιθανότητα να βρεθεί συμφωνία το Σαββατοκύριακο που πέρασε. Είναι σχεδόν βέβαιον ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει ή τουλάχιστον θα έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές εάν αρνηθεί ή δεν μπορεί να πληρώσει το 1,6 δισ. ευρώ στο ΔΝΤ στις 30 Ιουνίου. Οι θεσμοί δεν παρέχουν παράταση του προγράμματος ή αναβολή της δόσης όσο γίνονται οι προετοιμασίες για το δημοψήφισμα. Υπάρχει μεγάλη ανησυχία για την επιβίωση του τραπεζικού συστήματος και την παροχή ρευστότητας από την ΕΚΤ. Δεν θα έπρεπε να έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο. Και οι δύο πλευρές έχουν τις ίδιες ευθύνες.

Το ρίσκο είναι τεράστιο, πολιτικά και οικονομικά, για την Ελλάδα και την Ευρωζώνη. Η ελληνική κυβέρνηση παρουσιάζει το «όχι» ως ψήφο εναντίον της λιτότητας. Ενα «ναι» σημαίνει αποδοχή περισσότερου πόνου. Αυτό που δεν λένε στον λαό είναι ότι στην πραγματικότητα και οι δύο προτάσεις επιβάλλουν παρόμοια επίπεδα λιτότητας. Η διαφορά είναι ποιος θα νιώσει τον πόνο. Και αυτό που δεν παραδέχονται είναι ότι στην πραγματικότητα προτείνουν στον λαό να ψηφίσει την έξοδο από το ευρώ -και στο τέλος την ΕΕ-, που ο πληθυσμός δεν θέλει να συμβεί. Αλλά οι Ελληνες δεν είναι ανόητοι. Και το χάος την επόμενη εβδομάδα θα βοηθήσει να συγκεντρωθούν».

«Στην κόψη του ξυραφιού»
The Economist, κύριο άρθρο

«Η πολιτική πρόκληση που αντιμετω-πίζει πλέον ο κ. Τσίπρας είναι να αναλογιστεί τις συνέπειες του δημοψηφίσματός του: έχοντας καταγγείλει την πρόταση των δανειστών με τόσο καυστικούς όρους θα ήταν δύσκολο να σκεφτεί κανείς πώς θα μπορούσε να παραμείνει στη θέση του αν οι Ελληνες στηρίξουν την πρόταση. Ο ίδιος έχει δεχτεί έντονες πιέσεις από την ακροαριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ να μην υποχωρήσει στους δανειστές, ενώ κάποιοι από το εσωτερικό του κόμματος έχουν απειλήσει να ρίξουν την κυβέρνηση αν μια συμφωνία φτάσει στο Κοινοβούλιο. Ο κ. Τσίπρας θα ερχόταν αντιμέτωπος με την ταπείνωση αν η συμφωνία εγκρινόταν χάρη στα φιλοευρωπαϊκά κόμματα της αντιπολίτευσης.

»Η ελληνική κυβέρνηση ζητά ψήφο για μια συμφωνία που δεν έχει το θάρρος να οριστικοποιήσει», είπε ο Γ. Παπανδρέου, ο πρώην πρωθυπουργός που υποχρεώθηκε να παραιτηθεί το 2011 μετά την πρόταση για δημοψήφισμα που είχε τότε απευθύνει με ερώτημα την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Ομως ο ΣΥΡΙΖΑ, με ή χωρίς τον κ. Τσίπρα στο πηδάλιό του, προηγείται κατά πολύ των αντιπάλων του σε οποιαδήποτε δημοσκόπηση και θα μπορούσε να αναλάβει ξανά τη διακυβέρνηση σε περίπτωση πρόωρων εκλογών. Αυτό θα τον έφερνε στην αμήχανη θέση να έχει την εντολή να επανεκκινήσει τις διαπραγματεύσεις για ένα νέο πρόγραμμα διάσωσης πιθανώς βασισμένο σε συνθήκες που έχει ήδη απορρίψει.

Από την άλλη πλευρά, η επικράτηση του «όχι» θα έθετε την Ελλάδα σε ένα επικίνδυνο μονοπάτι που μπορεί να οδηγήσει στο Grexit. Χωρίς χρηματοδότηση, μετά την αθέτηση της αποπληρωμής του ΔΝΤ, θα ακολουθούσε ίσως μια ακόμη αθέτηση πληρωμής, αυτή τη φορά στην ΕΚΤ στις 20 Ιουλίου. Αυτό πιθανώς θα υποχρέωνε την ΕΚΤ να κηρύξει την Ελλάδα χρεοκοπημένη και να αποσύρει ολοκληρωτικά τον ELA. Οι τράπεζες θα κατέρρεαν και θα έπρεπε να αναζητηθούν εναλλακτικές μορφές πληρωμής των μισθών και των συντάξεων, ξεκινώντας ίσως με IOUs. Η πόρτα εξόδου από το ευρώ θα έχει ανοίξει φαρδιά πλατιά…».

«Η μόνη λογική απόφαση»
Financial Times Βόλφγκανγκ Μουνχάου

«Η σημαντικότερη είδηση του Σαββατοκύριακου δεν είναι το ότι η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε δημοψήφισμα. Είναι το ότι η ελληνική κυβέρνηση απέρριψε το πρόγραμμα διάσωσης που της πρότειναν οι δανειστές. Από την Τετάρτη η Ελλάδα θα μείνει χωρίς πρόγραμμα και χωρίς πρόσβαση στις αγορές.

Οπως έχω επιχειρηματολογήσει κατά το παρελθόν, αυτή ήταν η μόνη λογική απόφαση που θα μπορούσε να πάρει η ελληνική κυβέρνηση. Το πρόγραμμα που είχε προταθεί από τους πιστωτές θα επιμήκυνε την ύφεση για αρκετά χρόνια. Η έξοδος από την Ευρωζώνη μπορεί να έχει περισσότερες αρνητικές συνέπειες βραχυπρόθεσμα όμως το πρόγραμμα των δανειστών ήταν μια οικονομική εκδοχή της Κόλασης του Δάντη. Θα προκαλούσε σχεδόν την ολοκληρωτική καταστροφή της Ελλάδας. Οπότε τι; Καταρχάς πρέπει να πούμε ότι το δημοψήφισμα δεν θα είναι άνευ σημασίας. Ακόμη κι ένα »ναι» δεν θα έφερνε το πρόγραμμα πίσω, ενώ δεν βλέπω μια πολιτική πλειοψηφία για ένα νέο πρόγραμμα στα κράτη των δανειστών. Οι Γερμανοί δεν θα κάνουν τίποτα χωρίς το ΔΝΤ, ενώ το ΔΝΤ με τη σειρά του θα έχει δεχτεί αδυναμία πληρωμής πριν τα μέσα της εβδομάδας.

Είναι πιθανό να δούμε, εκτός από την επιβολή ελέγχου κεφαλαίων, και την εισαγωγή παράλληλου νομίσματος στην Ελλάδα ώστε να μπορούν να πληρώνονται οι συντάξεις και οι μισθοί από το κράτος. Το δημοψήφισμα δεν μπορεί να το αναιρέσει αυτό. Αν η ελληνική κυβέρνηση το είχε ανακοινώσει πριν από τη λήξη του προγράμματος, θα ήταν διαφορετικά. Ομως κάνοντάς το με αυτόν τον τρόπο, αυξάνει απεριόριστα την πιθανότητα Grexit. Θα γίνει, άλλωστε, με μία πρόταση που πλέον δεν υφίσταται για ένα πρόγραμμα που θα έχει λήξει. Πίσω από ένα δράμα διαφαίνεται μια φάρσα.

Φαίνεται ότι οδεύουμε σε μια ρήξη. Δεν θα είναι ένα καλό αποτέλεσμα. Ακόμη και τώρα υπάρχουν καλύτερες εναλλακτικές. Δεν θα είναι βέβαια ούτε το χειρότερο. Ομως για την υπόλοιπη Ευρωζώνη, ο εφιάλτης μόλις αρχίζει».

Πηγήethnos

About Antikleidi Blog

Antikleidi blog antikleidiblog@gmail.com
This entry was posted in Πολιτική - επικαιρότητα. Bookmark the permalink.

Μία απάντηση στο Αγαπημένοι μας Ελληνες…

  1. Ο/Η Rm4g3dD0v λέει:

    Ξαφνικα ολοι οι Ελληνες χαρηκανε που τους δωσανε ενα ψιχουλο «ευθυνης», να διαλεξουν γκρεμο ή ρεμα, και παραλληλα να απαλλαξουν την κυβερνηση απο την ευθυνη για τα περεταιρω μετρα λιτότητας τα οποία ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ θα λαβει, ωστε μετα να μην εχει κανεις το δικαιωμα να διαμαρτυρεται.
    Τοσο ανεγκέφαλ(λ)οι ειμαστε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s